آشنای با دو و میدانی
دو ومیدانی ناب ترین و اصیل ترین رشته ی ورزشی است که از ریشه ی یونانی اتلوس به معنی مبارزه و تلاش گرفته شده است.
تاریخ برگزاری اولین مسابقه های دو، پرش و پرتاب در جهان باستان به یونان و ایرلند باز می گردد.
در مورد تاریخچه ی دو و میدانی در بازی های المپیک روایات مختلفی وجود دارد؛ اما نام «کوروبوس» به عنوان اولین قهرمان این مسابقه ها در 884 سال قبل از میلاد ثبت شده است. کوروبوس در مسابقه ی دو ی 200 متر که تنها مسابقه ی ادوار اولیه بوده، برنده شده است.
در سال 1896 که آغاز دوره ی مدرن بازی های المپیک بود، از این ورزش در کنار مسابقه های شنا به عنوان قلب بازی های المپیک یاد شده است.
شعار دو و میدانی در المپیک به زبان یونانی سیتیوس، آلتیوس، فورتیوس به معنی سریع تر، بالاتر و قوی تر است.طولانی ترین رقابت در میان شاخه های مختلف دو ومیدانی، دوی 42 کیلومتر و 195 متر ماراتن است که ریشه در تاریخ یونان باستان دارد.
پرش طول، پرش ارتفاع و سه گام و پرش با نیزه شاخه هایی هستند که در یک زمین انجام می شوند. رشته های پرتابی شامل پرتاب وزنه، چکش، دیسک و نیزه است.امروزه دو ومیدانی با رشته هایی همچون فوتبال، بسکتبال، تنیس و والیبال به عنوان پرتحرک ترین رشته های ورزشی جهان رقابت می کند.
سابقه ی حضور زنان در مسابقه های دو و میدانی المپیک نیز به بازی های 1928 آمستردام برمی گردد. اگر چه برنامه ی بازی های المپیک از سال 1932 فرق کرده و نسبتاً استانداردتر شده است؛ اما برنامه ی مسابقه های مردان و زنان تقریباً مثل هم است و تفاوت های اندکی دارد. دوی 3000 متر زنان برای اولین بار در المپیک پکن گنجانده شده است.
علامت اختصاری فدراسیون بین المللی (I.A.A.F) است. در حال حاضر تقریباً هیچ کشوری نیست که عضو فدراسیون دو و میدانی نباشد و از قوانین آن پیروی نکند.-

پیست: یک دور کامل 400 متر است که دارای 6 تا 8 باند و فاصله ی آن ها 21/1 یا 22/1 سانتی متر است.قوانین و مقررات دو و میدانیمسابقه های دو و میدانی دارای قوانین و مقررات زیادی است که به آن ها اشاره ی کوتاهی می کنیم.

دوهای سرعت
هر شرکت کننده باید دو شماره ی قابل رؤیت (روی سینه و پشت) نصب نماید.- استارتر باید در محلی قرار بگیرد که فاصله اش با همه ی شرکت کنندگان تقریباً مساوی باشد (به ویژه در استارت های پلکانی).
– اگر دونده ای قبل از شلیک طپانچه حرکت کند خطا کرده و استارت تکرار می شود؛ و اگر هر کسی برای بار دوم خطا کند از دور مسابقه حذف می شود ( در ده گانه و هفت گانه با سه خطا شرکت کننده ی خاطی اخراج می شود).
– تمامی دوندگان دو های سرعت باید از آغاز تا پایان مسابقه در گذرگاه تعیین شده ی خود حرکت کنند.
– مقام هر شرکت کننده در مسابقه به ترتیب رسیدن هر نقطه از بالا تنه (بدون سر، گردن، بازوها، دست ها و پاها) به نزدیک ترین لبه ی خط پایان تعیین می شود.
– در تمام مسابقه های مقدماتی حداقل نفر اول و دوم هر گروه باید برای دور بعد انتخاب شوند.
– انتخاب دونده ها (مسابقه های انتخابی) برای مسابقه ی نهایی باید با فاصله ی زمانی حداقل 45 دقیقه انجام گیرد. به عبارتی دونده هایی که به دور بعدی راه می یابند فاصله ی بین دو مسابقه ی آن ها نباید از 45 دقیقه کم تر باشد (برای دو های سرعت).
– در صورت تساوی دو ورزش کار در دوره های مقدماتی هر دو به دوره های بالاتر راه می یابند و در مورد نتیجه ی مساوی برای مقام اول مسابقه ی نهایی، سر داور تصمیم می گیرد که مسابقه تکرار یا نتیجه ثبت شود.
– اعتراضات مربوط به اجرای مسابقه، بلا فاصله باید تسلیم هیأت داوران شود. اعتراض نباید دیر تر از 30 دقیقه پس از اعلام نتیجه ی رسمی به هیأت تسلیم شود.

دو های استقامت و امدادی
دوندگان 800 متر باید قوس اول از دور اول را در خط خودشان بدوند.
– در مسابقه هایی که در مسافت طولانی انجام می شود زمان تا یک پنجم ثانیه محاسبه می شود.
– مأموران دور شمار باید دوره های طی شده ی هر شرکت کننده را در مسابقه های 1500 تا 5000 متر ثبت کنند. در مسابقه های بیش از 500 متر مأموران باید زمان هر دور را طبق اعلام وقت نگه دار برای هر شرکت کننده ثبت نمایند.
– در رقابت هایی که مسابقه های مقدماتی ترتیب داده می شود در صورت امکان بین آخرین گروه هر دونده و اولین گروه دونده ی بعدی باید حداقل فاصله ی زمانی زیر منظور شود.
– تا دوی 200 متر، 45 ثانیه.- از 200 متر تا 1000 متر، 90 دقیقه.- بیش از 1000 متر، 180 دقیقه.
در مسابقه های دوی 400×4 متر امدادی، دور اول و قسمتی از دور دوم، یعنی تا خروج از نخستین قوس آن دور باید دونده ی هر تیم در خط خودش بدود.
در کلیه ی مسابقه های دوی امدادی چوب امدادی باید در داخل منطقه ی تعویض، بین دوندگان منتقل و تعویض شود.
– چوب امدادی در تمام طول مسابقه در دست شرکت کننده حمل می شود؛ و اگر به زمین بیفتد باید از سوی ورزش کار مربوطه از زمین برداشته شود.
– خط هر تیم در شروع مسابقه باید با قرعه کشی مشخص شود.
– شرکت کنندگان بعد از انتقال چوب امدادی باید در خط خود باقی بمانند تا دیگر شرکت کنندگان از وی بگذرند. اگر فردی به طور عمد از خط خارج شود یا مانع شرکت کننده ی دیگر شود باعث محرومیت تیمش می شود.
– زمانی که تیمی در دور مقدماتی شرکت کرد ترکیب تیم برای دور بعدی نهایی نباید تغییر کند (جز در موارد بیماری و صدمه).
دوی ماراتن
مسافت دوی ماراتن 195/42 کیلومتر برابر با 26 مایل و 385 یارد است.
– مسابقه ی دوی ماراتن باید در جاده انجام شود. هنگامی که به علت رفت و آمد وسایل نقلیه یا شرایط دیگر استفاده از جاده میسر نباشد مسیر مسابقه که به همین منظور علامت گذاری شده می تواند روی یک جاده ی دوچرخه رو یا پیاده رو کنار جاده انتخاب شود. زمین مسیر نباید نرم باشد، مانند کناره های چمن و مشابه آن؛ ولی محل شروع و پایان مسابقه را می توان در میدان ورزش گذاشت.
– هیچ داوطلبی برای مسابقه های ماراتن پذیرفته نمی شود، مگر این که گواهی امضا شده از سوی یک پزشک صلاحیت دار را سی روز قبل از مسابقه ها به برگزار کننده ی مسابقه ارائه دهد که در آن سلامت شرکت کننده برای شرکت در مسابقه مورد تأیید قرار گرفته باشد.
– مسیر باید با کیلومتر و مایل برای شرکت کنندگان در تمام مسیر مشخص شود.